බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ - (33) ගද්දුලභද්ද සූත්‍රය  , පිටු අංක  - 471
October 13, 2026• 2m

(33) ගද්දුලභද්ද සූත්‍රය , පිටු අංක - 471

බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ (Ven. Bambalapitiye Gnanaloka Thero)
වෙනත් මාධ්‍ය හරහා ශ්‍රවණය/නැරඹීම

දේශනාවේ වීඩියෝව Watch Video

දේශනාවේ විස්තරය Episode Summary

(33) ගද්දුලභද්ද සූත්‍රය , පිටු අංක - 471

අවිද්‍යාවෙන් වැසී තණ්හාවෙන් බැඳී සසර සැරිසරන සත්ත්වයන්ගේ මුල් කෙළවරක් නොපෙනෙන බවත්, මහා මුහුද සිඳී ගියද, මහමෙර සහ මහපොළොව දැවී විනාශ වී ගියද අවිද්‍යාවෙන් හා තණ්හාවෙන් යුක්ත සත්ත්වයාගේ දුක් කෙළවර නොවන බවත් මෙහිදී විස්තර කෙරේ.

එසේම කණුවක බැඳි සුනඛයෙකු එම කණුව වටාම කැරකෙන්නාක් මෙන්, පෘථග්ජන පුද්ගලයා රූප, වේදනා, සංඥා, සංඛාර, විඤ්ඤාණ යන පංචස්කන්ධය ආත්මය වශයෙන් ගෙන ඒ වටාම භ්‍රමණය වෙමින් සසර දුකට පත්වන ආකාරයත්, ආර්ය ශ්‍රාවකයා ස්කන්ධයන් ආත්ම වශයෙන් නොදැක දුකින් මිදෙන ආකාරයත් දේශනා කෙරේ.



📌 දේශනාවේ ප්‍රධාන මාතෘකා:

ආරම්භය

සසරේ අනවරතාග්‍ර බව සහ සත්ත්වයාගේ දුක - අවිද්‍යාවෙන් හා තණ්හාවෙන් බැඳී සසර සැරිසරන සත්ත්වයන්ගේ මුල් කෙළවරක් නොපෙනෙන බවත්, මහා සාගරය, මහමෙර සහ පොළොව විනාශ වී ගියද අවිද්‍යා තණ්හාවන්ගෙන් බැඳුණු සත්ත්වයාගේ දුක කෙළවර නොවන බවත් විස්තර කිරීම.

කණුවක බැඳි සුනඛ උපමාව සහ පංචස්කන්ධය - කණුවක බැඳි සුනඛයෙකු ඒ වටාම කැරකෙන්නාක් මෙන්, අශ්‍රැතවත් පෘථග්ජනයා රූප, වේදනා, සංඥා, සංස්කාර, විඤ්ඤාණ ආත්මය වශයෙන් සලකා සසර දුකින් නොමිදෙන ආකාරය සහ ආර්ය ශ්‍රාවකයා එය ආත්ම වශයෙන් නොදැක දුකින් මිදෙන ආකාරය පැහැදිලි කිරීම.


අති පූජ්‍ය බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ (Ven. Bambalapitiye Gnanaloka Thero) විසින් නිර්මල සද්ධර්මය ඇසුරෙන් පවත්වන ලද මෙම දේශනාවේ සම්පූර්ණ හඬ පටය (Full Audio) මෙහිදී ඔබට ශ්‍රවණය කළ හැක.

ඔබ මෙම ධර්ම දේශනාව (Sinhala Dhamma Deshana) වීඩියෝවක් ලෙස නැරඹීමට කැමති නම්, පහත ඇති YouTube සබැඳිය (Link) වෙත පිවිසෙන්න.

(33) ගද්දුලභද්ද සූත්‍රය , පිටු අංක - 471

දේශනාවේ ප්‍රධාන මාතෘකා Chapters

00:00:00
ආරම්භය
00:00:10
සසරේ අනවරතාග්‍ර බව සහ සත්ත්වයාගේ දුක

අවිද්‍යාවෙන් හා තණ්හාවෙන් බැඳී සසර සැරිසරන සත්ත්වයන්ගේ මුල් කෙළවරක් නොපෙනෙන බවත්, මහා සාගරය, මහමෙර සහ පොළොව විනාශ වී ගියද අවිද්‍යා තණ්හාවන්ගෙන් බැඳුණු සත්ත්වයාගේ දුක කෙළවර නොවන බවත් විස්තර කිරීම.

00:01:10
කණුවක බැඳි සුනඛ උපමාව සහ පංචස්කන්ධය

කණුවක බැඳි සුනඛයෙකු ඒ වටාම කැරකෙන්නාක් මෙන්, අශ්‍රැතවත් පෘථග්ජනයා රූප, වේදනා, සංඥා, සංස්කාර, විඤ්ඤාණ ආත්මය වශයෙන් සලකා සසර දුකින් නොමිදෙන ආකාරය සහ ආර්ය ශ්‍රාවකයා එය ආත්ම වශයෙන් නොදැක දුකින් මිදෙන ආකාරය පැහැදිලි කිරීම.