බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ - [32] නකුලපිතු සූත්‍රය , පිටු අංක -  367
October 9, 2026• 3m

[32] නකුලපිතු සූත්‍රය , පිටු අංක - 367

බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ (Ven. Bambalapitiye Gnanaloka Thero)
වෙනත් මාධ්‍ය හරහා ශ්‍රවණය/නැරඹීම

දේශනාවේ වීඩියෝව Watch Video

දේශනාවේ විස්තරය Episode Summary

[32] නකුලපිතු සූත්‍රය , පිටු අංක - 367

නකුලපිතු සූත්‍රය ඇසුරින් ලෙඩ ශරීරයක් ඇතිව ලෙඩ සිතක් හටගන්නා ආකාරයත්, ශරීරය රෝගී වුවද සිත රෝගී නොවී පවත්වා ගන්නා ආකාරයත් මෙහිදී පැහැදිලි කෙරේ.

  • පංචස්කන්ධය ආත්මය වශයෙන් හෝ මගේ කියා තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි වශයෙන් ගැනීම හේතුවෙන් කය වෙනස්වීමේදී සිතෙහි දුක් දොම්නස් උපදින ආකාරය.
  • ආර්ය ධර්මය හඳුනන ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා පංචස්කන්ධය ආත්මය ලෙස නොගෙන ශරීරය රෝගී වුවද සිත රෝගී නොවී තබාගන්නා ආකාරය.


📌 දේශනාවේ ප්‍රධාන මාතෘකා:

ආරම්භය

නකුලපිතු ගෘහපතියා සහ සැරියුත් තෙරුන්ගේ සංවාදය - ලෙඩ ශරීරයක් සහ ලෙඩ සිතක් පිළිබඳව නකුලපිතු ගෘහපතියා සැරියුත් තෙරුන්ගෙන් විමසූ කරුණ පැහැදිලි කිරීම.

ලෙඩ ශරීරයක් සමඟ ලෙඩ සිතක් හටගන්නා ආකාරය - අශ්‍රැතවත් පෘථග්ජනයා පංචස්කන්ධය තමා හෝ තමාගේ යැයි ගැනීම නිසා ශරීරයේ වෙනස්වීම් හමුවේ ශෝක පරිදේව උපදින ආකාරය.

ලෙඩ ශරීරයක් තුළ නොලෙඩ සිතක් පවත්වා ගැනීම - ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා පංචස්කන්ධය කෙරෙහි තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි නොතබා කයෙහි රෝගාබාධ හමුවේ වුවද සිත නොසැලී පවත්වා ගන්නා ආකාරය.


අති පූජ්‍ය බම්බලපිටියේ ඤාණාලෝක ස්වාමීන් වහන්සේ (Ven. Bambalapitiye Gnanaloka Thero) විසින් නිර්මල සද්ධර්මය ඇසුරෙන් පවත්වන ලද මෙම දේශනාවේ සම්පූර්ණ හඬ පටය (Full Audio) මෙහිදී ඔබට ශ්‍රවණය කළ හැක.

ඔබ මෙම ධර්ම දේශනාව (Sinhala Dhamma Deshana) වීඩියෝවක් ලෙස නැරඹීමට කැමති නම්, පහත ඇති YouTube සබැඳිය (Link) වෙත පිවිසෙන්න.

[32] නකුලපිතු සූත්‍රය , පිටු අංක - 367

දේශනාවේ ප්‍රධාන මාතෘකා Chapters

00:00:00
ආරම්භය
00:00:13
නකුලපිතු ගෘහපතියා සහ සැරියුත් තෙරුන්ගේ සංවාදය

ලෙඩ ශරීරයක් සහ ලෙඩ සිතක් පිළිබඳව නකුලපිතු ගෘහපතියා සැරියුත් තෙරුන්ගෙන් විමසූ කරුණ පැහැදිලි කිරීම.

00:00:53
ලෙඩ ශරීරයක් සමඟ ලෙඩ සිතක් හටගන්නා ආකාරය

අශ්‍රැතවත් පෘථග්ජනයා පංචස්කන්ධය තමා හෝ තමාගේ යැයි ගැනීම නිසා ශරීරයේ වෙනස්වීම් හමුවේ ශෝක පරිදේව උපදින ආකාරය.

00:02:14
ලෙඩ ශරීරයක් තුළ නොලෙඩ සිතක් පවත්වා ගැනීම

ශ්‍රැතවත් ආර්ය ශ්‍රාවකයා පංචස්කන්ධය කෙරෙහි තෘෂ්ණා දෘෂ්ටි නොතබා කයෙහි රෝගාබාධ හමුවේ වුවද සිත නොසැලී පවත්වා ගන්නා ආකාරය.